vervolg MURIT en KLENN
Foto Murit en Klenn gaat verder..................


Wat een dromer was het toch! De meesten hadden het al opgegeven, alleen Klenns oudste zus kon zijn gedrag niet accepteren, en probeerde hem nog steeds te veranderen, wat tot haar grote frustratie natuurlijk niet lukte.
Klenn prevelde wat elfengebeden tegen de maan, en liet zijn elfenhart verwarmen door het maanlicht. Hij hoopte ooit nog eens het ware gezicht van de Godin te mogen aanschouwen; haar in levende lijve te mogen ontmoeten. Hij was er van overtuigd dat dat ooit nog eens zou gebeuren, alleen al omdat hij het zo vurig wenste en er alles, ja echt alles voor over had om dat -al was het maar een keer in zijn elfenleven- eens te mogen meemaken. Niemand wist namelijk goed hoe ze er werkelijk uitzag, en of ze wel een werkelijke vorm had. Misschien had ze wel vele vormen, en kon ze elke gewenste vorm aannemen die ze wilde en die in de gegeven situatie paste,.....of misschien liet ze zich wel zo zien als haar toeschouwer verwachtte dat ze eruit zou zien.... Zo mijmerde Klenn nog een tijd verder, en hoopte maar dat de andere elfen hem deze keer niet zouden vinden, en hem onder druk zouden zetten om met hun mee terug te gaan naar het feest voordat de nacht voorbij was... Daarna zou het hem niet meer kunnen schelen, hoe Fennza de volgende dag ook op hem zou foeteren, en wat de anderen ook van hem zouden denken.... . Hij had zijn moment gehad, zijn moment alleen met Haar, en daar kon hij de rest van de maand op teren.


Een noodlottige vergissing

Met een schok kwam Klenn overeind. Hij zat nog steeds in de boom, maar was kennelijk toch na een lange tijd in slaap gevallen. Hij probeerde het moment dat hij door de slaap werd overmand terug te halen, maar hij kon zich met geen mogelijkheid meer herinneren hoe het was gebeurd. De maan was in de verte nog te zien, maar was al ver over haar hoogtepunt van kracht heen. Weldra zou de dageraad aanbreken, en zou de maan ruim baan maken voor de heerschappij van de zon. Klenn zuchtte weemoedig. Hij had wakker willen blijven. Hij had wakker moeten blijven. Plotseling welde de herinnering aan een droom op, -was het trouwens wel een droom geweest?- over een vrouw met een elfachtige uitstraling, ookal had hij bij haar geen vleugels kunnen ontdekken. Haar gezicht had hem nog het meest geintrigeerd, het was van een onaardse schoonheid geweest. Het kostte hem geen moeite om zich haar weer voor de geest te halen, het leek alsof haar beeld op zijn netvlies gebrand stond. Haar lange haar en haar grote ogen waren zo zwart als de nacht geweest, en haar huid zo licht en stralend als de maan zelf. "DeMaangodin,"stamelde Klenn hardop, en er sprongen tranen in zijn ogen, toen hij zich realiseerde wie hij gezien had. Zijn wens was dan toch nog uitgekomen en dan nog wel bij de volle maan tijdens een midwinternacht, de allerheiligste der heilige nachten. Klenn wreef zijn vochtige ogen af. Dit was alleen voor hem geweest, dat wist hij. Waarschijnlijk was het de Maangodin zelf geweest die hem in die ongewone slaaptoestand had gebracht, zodat een ontmoeting tussen hun had kunnen plaatsvinden.
Opeens werd hij doortrokken door een gevoel van kou, innerlijke kou, een plotseling gevoel van onbehagen. Ze had hem iets willen vertellen, de Godin, alsof ze hem had willen waarschuwen......was hij daarom zo plotseling opgeschrokken? Klenn keek om zich heen. Er begon iets aan hem te knagen. De nacht was nog steeds stil, hoewel het erop leek dat er wat wind was komen opzetten. Een zacht briesje. Misschien moest hij maar eens terug huiswaarts keren. Eens kijken hoe het met de anderen was. Het "visioen" van "Haar" was weg, en zou niet meer terugkeren. Klenn zuchtte. Bijna als vanzelf spreidde hij zijn vleugels en verruilde de vastigheid van de boom voor het koele luchtruim. Hij zweefde zo een tijdje verder, nog steeds wat beduusd, in de richting vanwaar hij meende vandaan gekomen te zijn.
Plotseling hield hij halt in de lucht omdat hij zich realiseerde dat hij geen idee had waar hij zich bevond. Dat was hem nog nooit overkomen! Hij kon ook met geen mogelijkheid meer uitmaken of hij nou de goede kant uitvloog of juist niet. Een vreemde toestand, maar hij zag er nog niet direct het gevaar van in. Hij bleef stil in de lucht hangen en keek om zich heen, draaide rond. Hij schudde zijn hoofd. Merkwaardig. Hij moest ergens iets gemist hebben. Bij nader inzien kwam de boom waarin hij gezeten had hem ook al niet bekend voor. Was hij dan zo ver van de wereld geweest en in gedachten weggedwaald dat hij op voor hem onbekend terrein was terecht gekomen?`

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

wordt weer vervolgd.................
Hou de Beruca-site in de gaten.........!
[ terug... ]Omhoog

Eigen domeinnaam




BEZOEKERSTELLER

BIJ DE TIJD

BRIGITTE BERG

MAAND-KALENDER

LOOKING FOR STEVE



  • **************************************************************************** look4steve-1-13-61

KALENDER

GEDICHT VAN RUMI

  • Het nieuws is uit, maar jij hebt het nog niet gehoord. ************************************ Jalousie is veranderd in liefde, Hoeveel liefde is er nog te vinden? ************************************ De maan heeft haar gezicht geopend en ook haar vleugels van licht. *************************************** Leen ogen om dit te zien, als de jouwe het nog niet zien. ************************************** Dag en nacht komen er pijlen naar je vanuit verborgen bogen. *************************************** Als je geen wapen hebt en je nergens kan verstoppen voor de Dood die altijd dichter bij komt, dan kan je net zo goed je overgeven. ************************************** Het koper van je wezen is al getransmuteerd in goud door de alchemie van Mozes, maar jij rommelt nog in een geldbuidel op zoek naar muntjes. **************************************** Je hebt Egypte's gelijke in je, Kilometerlange oevers met rietsuikerplantages, de bron van al het zoete, maar jij loopt te tobben of je snoep wel komt van een winkel buiten jezelf. *************************************** Uitwendige vorm, je reikt voor vormen, maar jij bent de Jozef. *************************************** Doe je ogen dicht, en staar in de spiegel, naar de vlam die je ogen verlicht. *************************************** Je lichaam is een kameel die soepel en direct naar Mekka reist. *************************************** Jij denkt dat je rondhangt op het dorpsplein op een ezel, of de verkeerde kant opgaat, maar dat is niet zo. **************************************** Deze karavaan is een triomf die binnen wordt gehaald in Godin's werkelijkheid. ******************************************** uit: Rumi: bridge to the soul. translation Coleman Barks. vertaling naar nederlands door Klara Adalena

KNOCK-KNOCK

WILDE WIJZE VROUW

  • http://www.wildewijzevrouw.nl/blog/lees/28-De-maan-heeft-haar-gezicht-geopend

STEVE




Copyright 2002-2018